kʰerev
Verb (-rev Conjugation)
- to hit
- to strike
| Present | Past | Future | Subjunctive | |||||
|---|---|---|---|---|---|---|---|---|
| Singular | Dual/Plural | Singular | Dual/Plural | Singular | Dual/Plural | Singular | Dual/Plural | |
| First Person Fem | kʰi | kʰejin | kʰokʰɔki | kʰokʰɔkjen | kʰui | kʰejuin | kʰem | kʰemin |
| First Person Neutral | kʰe | kʰejen | kʰokʰɔke | kʰokʰɔkjen | kʰoe | kʰejoen | kʰem | kʰemen |
| First Person Masc | kʰu | kʰejun | kʰokʰɔku | kʰokʰɔkjun | kʰiu | kʰejiun | kʰem | kʰemun |
| Second Person | kʰisi | kʰisen | kʰokʰɔkisi | kʰokʰɔkisen | kʰisui | kʰisoen | kʰisim | kʰisimen |
| Third Person | kʰəni | kʰənisen | kʰokʰɔkəni | kʰokʰɔkənisen | kʰənui | kʰənisoen | kʰənim | kʰənimen |
| Infinitive | kʰerev |
| Past Participle | kʰokʰe |
| Future Participle | latakʰe |
| Gerund | dikʰe |