ambirev
Verb (-rev Conjugation)
- to call
- to shout
- to beckon
| Present | Past | Future | Subjunctive | |||||
|---|---|---|---|---|---|---|---|---|
| Singular | Dual/Plural | Singular | Dual/Plural | Singular | Dual/Plural | Singular | Dual/Plural | |
| First Person Fem | ambi | ambijin | kʰomambɔki | kʰomambɔkjen | ambui | ambijuin | ambim | ambimin |
| First Person Neutral | ambe | ambijen | kʰomambɔke | kʰomambɔkjen | amboe | ambijoen | ambim | ambimen |
| First Person Masc | ambu | ambijun | kʰomambɔku | kʰomambɔkjun | ambiu | ambijiun | ambim | ambimun |
| Second Person | ambisi | ambisen | kʰomambɔkisi | kʰomambɔkisen | ambisui | ambisoen | ambisim | ambisimen |
| Third Person | ambəni | ambənisen | kʰomambɔkəni | kʰomambɔkənisen | ambənui | ambənisoen | ambənim | ambənimen |
| Infinitive | ambirev |
| Past Participle | kʰomambe |
| Future Participle | latambe |
| Gerund | dinambi |